Co może pójść nie tak, gdy wydaje się, że życie w końcu wskoczyło na właściwe tory? Przemek i Zuzia wiodą spokojną egzystencję, dopóki ich domowa rzeczywistość nie zamienia się w prawdziwy poligon doświadczalny. W tle buzują rodzinne dramaty: teściowa – zagorzała feministka i rozwódka zgorzkniała po latach zdrad męża z Anatoliyą (lub urokliwą turystką) – nie zostawia na mężczyznach suchej nitki, a siostra Przemka, Anka, nagle ląduje u nich z dwiema córkami, twierdząc, że została bezceremonialnie wyrzucona z domu.
Gdy domowy armagedon zaczyna grozić eksmiscją samego rozsądku, z pomocą przychodzi los (lub zmarła ciocia Hania). Spadek w postaci XIX-wiecznego dworku, zapisanego w testamencie synowi Zuzi i Przemka, jawi się jako jedyny ratunek i idealna wymówka, by ewakuować się z ciasnego mieszkania i pozbyć uciążliwych współlokatorów.
Remisja rodzinnych nerwów nie trwa jednak długo. Zabytkowe mury kryją w sobie mroczną niespodziankę – podczas prac remontowych robotnicy natrafiają na ludzkie szczątki.
To niezwykle zręczny, choć specyficzny twór literacki. Powieść sprawnie lawiruje między komedią pomyłek, ciepłą powieścią obyczajową a lekkim kryminałem.
Wciągająca fabuła: Książka czyta się absolutnie jednym tchem. Intryga wokół tajemniczej „mumii w ścianie” skutecznie pobudza ciekawość – kto i dlaczego zamurował człowieka w dawnych wiekach? Odpowiedź kryje się na kartach powieści, które po prostu trzeba przewrócić do końca.
Idealny relaks: To pozycja skrojona idealnie na leniwe, popołudniowe odprężenie z kubkiem ulubionej herbaty. Gwarantuje uśmiech na twarzy, lekkie dreszcze emocji i doskonałą rozrywkę bez zbytniego obciążania psychiki.
Szukasz czegoś lekkiego, co wciąga od pierwszych stron, bawi ciętymi dialogami i jednocześnie serwuje zagadkę rodem z klasycznych kryminałów? Ta książka sprawdzi się znakomicie jako przepis na udane, miłe popołudnie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz