Nienarodzone serce. Przytul mnie mamo

Książka „Nienarodzone serce. Przytul mnie, mamo” Davida Siegesmunda to niezwykle poruszająca, intymna opowieść psychologiczna, która na długo zapada w pamięć i nie pozwala przejść obok siebie obojętnie. To lektura pełna bólu, żalu i emocjonalnego ciężaru, ale jednocześnie niosąca w sobie iskierkę nadziei i ogromną dawkę miłości.

​Główną bohaterką powieści jest Alicja – młoda kobieta, której świat rozpada się na kawałki w chwili, gdy dowiaduje się, że jest w ciąży. Zamiast wsparcia ze strony partnera, spotyka ją odrzucenie i brutalna presja. Chłopak zostawia ją samą z tym ciężarem, jednocześnie nieustannie naciskając, by usunęła ciążę. Bombardowana jego wymaganiami, pozbawiona oparcia, Alicja ostatecznie ulega. Podejmuje decyzję o aborcji, próbując przekonać samą siebie, że to jedyne słuszne wyjście.

​Szybko okazuje się jednak, że wewnętrzne przekonanie to jedno, a głos serca i psychiki – drugie. Choć z zewnątrz mogłoby się wydawać, że sprawa została zamknięta, dla Alicji dramat dopiero się zaczyna. Strata dziecka odciska na niej głębokie piętno. Bohaterka nie potrafi pogodzić się z tym, co się stało, a jej psychika zaczyna płatać jej bolesne figle – Alicja ma nieodparte wrażenie, że jej nienarodzona córeczka wciąż jest tuż obok i uczestniczy w jej codziennym życiu.

​Niezwykle przejmujący w tej historii jest również wątek najbliższych. Rodzice Alicji, z którymi mieszka, widzą jej cierpienie, są świadkami jej powolnego rozpadu, ale paraliżuje ich bezradność. To bolesny obraz tego, jak trudne emocje potrafią stworzyć mur nawet między ludźmi, którzy się kochają – bliscy patrzą na dramat dziewczyny, lecz nie potrafią znaleźć słów ani narzędzi, by jej pomóc.

​David Siegesmund z ogromną wrażliwością wchodzi w głąb ludzkiej psychiki, opisując mechanizmy traumy, poczucia winy i osamotnienia. Autor nie ocenia, lecz pokazuje ludzki dramat w jego najczystszej, najbardziej surowej postaci.

​To książka, która dosłownie wyciska łzy i porusza najczulsze struny w duszy czytelnika. Porusza temat niezwykle bolesny i trudny, zmuszając do zatrzymania się i refleksji nad tym, jak wielki wpływ na nasze życie mają decyzje podejmowane pod presją otoczenia oraz jak wielką siłę – mimo wszystko – ma matczyna miłość. Lektura obowiązkowa dla osób szukających literatury głębokiej, prawdziwej i skłaniającej do przemyśleń, choć warto przygotować sobie przed nią paczkę chusteczek.

Hanna i templariusz

​Gabriela Feliksik w powieści "Hanna i templariusz" zabiera czytelników w niezwykłą, pełną emocji podróż do XIII wieku, łącząc wciągającą, wielowątkową intrygę historyczną z gęstą atmosferą tajemnicy i walki o przetrwanie. Już od pierwszych stron książka narzuca szybkie tempo i skutecznie przykuwa uwagę.

​Fabuła i tajemnice przeszłości

​Akcja powieści rozpoczyna się w dramatycznych okolicznościach w 1240 roku. Mała Marysia – córka wiejskiego kata, Sambora – musi ratować się ucieczką przed bezwzględnymi oprawcami. Dzięki pomocy czujnej sąsiadki, staruszki Marty, dziewczynka trafia w głąb lasu, w pobliże starego dębu. Tam odnajduje ją kobieta, która okazuje się jej babcią. Okazuje się, że zniknięcie i domniemana śmierć ojca to dopiero wierzchołek góry lodowej – ktoś za wszelką cenę pragnie odkryć tajemnicę skrywaną od lat.

​Gdy babcia ulega prośbom wnuczki i odsłania karty przeszłości, fabuła zyskuje na głębi. Poznajemosobiste losy tytułowej Hanny – córki kupca, która z powodu intryg własnej, zazdrosnej siostry bliźniaczki Jolanty, zmuszona była uciekać z domowego zacisza. Aby przetrwać na niebezpiecznych szlakach, gdzie samotnie podróżująca dziewczyna mogła łatwo paść ofiarą przemocy, wierna niania Jadwiga wpada na pomysł, by Hanna przebrała się za chłopca.

​Równolegle autorka prowadzi drugą, równie fascynującą linię fabularną, wprowadzając postać templariusza Filipa. Zakonnik otrzymuje misję śledzenia rozwoju i losów słynnej Pierwszej Krucjaty Dziecięcej (wątek ten osadzony w szerszym kontekście historycznym dodaje całości rozmachu).

​Zalety powieści

​Klimat dawnych wieków: Autorka dba o detale obyczajowe, tworząc sugestywny, mroczny, a zarazem baśniowy obraz średniowiecznego świata – pełnego lasów, tajemniczych chat, zakonnych spisków i bezwzględnych praw rządzących ówczesnym społeczeństwem.

​Silne postacie kobiece: Zarówno zdeterminowana Hanna (ukrywająca się pod męskim przebraniem), jak i mądre, doświadczone przez los kobiety wokół niej tworzą trzon emocjonalny opowieści.

​Dynamiczna intryga: Połączenie ucieczki przed zagrożeniem w czasie rzeczywistym z retrospekcjami odkrywającymi rodzinną tajemnicę sprawia, że książkę czyta się jednym tchem.

​Podsumowanie

​Hanna i templariusz Gabrieli Heliks to udana propozycja dla miłośników powieści historycznych z mocnym wątkiem tajemnicy, rodzinnych sekretów i średniowiecznych podróży. Książka udowadnia, że pod płaszczykiem przygodowej opowieści kryje się uniwersalna historia o odwadze, sile siostrzanych relacji oraz cenie, jaką trzeba zapłacić za skrywane sekrety.

Książkowisko próżności

​Współczesny rynek wydawniczy przypomina pole bitwy, na którym sama literatura to dopiero początek zmagań. Przekonuje się o tym bohater „Książkowiska próżności” – pisarz, który zadebiutował późno, a po premierze swojej czwartej powieści zderza się z bolesną rzeczywistością. Okazuje się bowiem, że jego twórczość bynajmniej nie sprzedaje się jak świeże bułeczki, a w erze social mediów sukces to nie tylko dobrze napisana historia, lecz przede wszystkim bezwzględna machina promocyjna.

​Gorzka satyra na dzisiejszy świat literatury

​Książka w błyskotliwy i pełen humoru sposób obnaża realia współczesnego marketingu książkowego. Złote czasy, w których autor mógł liczyć na to, że obroni się wyłącznie tekstem, odeszły w niepamięć. Dziś sukcesem jest sprzedanie całego nakładu do ostatniego egzemplarza i doprowadzenie do sytuacji, w której czytelnicy domagają się pilnych dodruków.

​Widząc rynkowy kryzys bohatera, jego wydawca podsuwa mu pragmatyczny, choć mocno kontrowersyjny plan:

​napisać coś w niezwykle popularnym obecnie stylu young adult,

​znaleźć influencera, który „użyczy” swojej twarzy oraz nazwiska na okładkę,

​podzielić się zyskami ze współczesną gwiazdą internetu, podczas gdy prawdziwy twórca schodzi na dalszy plan.

​Galeria osobliwych twarzy do wynajęcia

​Poszukiwania idealnego słupa reklamowego zamieniają się w serię absurdalnych i komicznych spotkań, które stanowią najsilniejszą stronę powieści:

​1. Były student – traktuje pisarza z wyraźną wyższością i protekcjonalnością, dając mu odczuć, kto tu ma teraz rynkową władzę.

​2. Znana bokserka – zamiast rzeczowej rozmowy o literaturze, stawia sprawę jasno i zmusza autora do wejścia z nią na ring. Sparing szybko kończy się małym incydentem, po którym pisarz musi ratować się ucieczką.

​3. Instagramowa celebrytka o ksywie „Świnia” – kontakt z nią okazuje się na tyle intensywny, że nasz bohater budzi się... No właśnie, w opałach, po których nic już nie jest takie samo.

​Dlaczego warto przeczytać?

​Książkowisko próżności to lekka, niezwykle wciągająca pozycja, którą pochłania się dosłownie w jedno popołudnie. To inteligentna rozrywka, która pod płaszczykiem zabawnej intrygi skłania do refleksji nad tym, czym stała się współczesna kultura i promocja twórczości.

​Czy pisarz znajdzie w końcu idealną twarz dla swojej książki? Czy odniesie upragniony sukces sprzedażowy? Odpowiedzi na te pytania zapewnią mnóstwo uśmiechu i zagwarantują świetną literacką zabawę.

Malibu

 W powieści „Malibu” autorka zabiera czytelników w słoneczny, ale i niezwykle emocjonalny świat, w którym splatają się losy dwojga zupełnie różnych ludzi, naznaczonych przez przeszłość, lecz połączonych niezwykłą, sięgającą dzieciństwa więzią.

​Od dziecięcej przyjaźni do dorosłych dylematów

​Główna bohaterka, Rita, nie miała łatwego startu w życie – porzucona jako noworodek w sierocińcu, w wieku dwunastu lat trafia w końcu do rodziny adopcyjnej. Dorastając, znajduje oparcie w Chrisie, swoim dawnym sąsiadzie. Z tej beztroskiej, dziecięcej relacji z biegiem lat rodzi się głębokie uczucie, choć droga do jego zrozumienia wcale nie jest prosta.

​Obecnie Rita to niezależna kobieta po studiach, która odnosi sukcesy w świecie show-biznesu jako projektantka biżuterii oraz stylistka ubierająca gwiazdy, aktorki i celebrytki. Chris z kolei wybrał zupełnie inną ścieżkę – po latach służby jako żołnierz i komandos pracuje w policji, a dokładniej w wydziale antynarkotykowym. Kontrast między błyszczącym, medialnym światem Rity a niebezpieczną rzeczywistością Chrisa tworzy fascynujące tło dla ich relacji.

​Emocjonalny rollercoaster i próby charakteru

​Choć dwoje bohaterów łączy potężne i szczerze uczucie, na co dzień zupełnie nie potrafią się ze sobą porozumieć, co prowadzi do wielu skomplikowanych i zabawnych, a czasem bolesnych sytuacji. Sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej, gdy Chris wyrusza na niebezpieczną, tajną misję, a Rita zostaje sama pod ostrzałem medialnym – staje się celem bulwarówek oraz internetowego hejtu.

​W tych niezwykle ciężkich chwilach Rita popełnia kilka błędów, które sprytnie próbuje wykorzystać Ben Ciro, potajemnie podkochujący się w dziewczynie. Wszystko wskazuje na to, że ich relacja zmierza ku katastrofie i że Chris oraz Rita ostatecznie nie będą ze sobą. Jednak kluczem do przełomu okazuje się jeden szczery wywiad prasowy, po którym Chris wreszcie zaczyna w pełni rozumieć siłę uczucia, jakie ich łączy.

​Dlaczego warto przeczytać?

​„Malibu” to wciągająca, dynamiczna i pełna zwrotów akcji opowieść o tym, że prawdziwa miłość wymaga czasem przepracowania własnych demonów i spojrzenia na drugiego człowieka z zupełnie innej perspektywy. Taylor Jenkins Reid po raz kolejny udowadnia, że doskonale rozumie ludzkie serca, tworząc bohaterów z krwi i kości, z którymi łatwo się utożsamić.

​Przeczytaj koniecznie, żeby dowiedzieć się, jak skończy się ta zwariowana miłość i czy Rita oraz Chris odnajdą drogę do wspólnego szczęścia!

Wiosna w chacie pod starym świerkiem

​Wiosna w chacie pod starym świerkiem – emocjonalna opowieść o sile siostrzanych więzi i trudnej drodze do prawdy

​„Wiosna w chacie pod starym świerkiem” Wioletty Piaseckiej to kolejna odsłona poruszającego cyklu „Chata pod starym świerkiem”, która od pierwszych stron wciąga w wir rodzinnych zawiłości i głębokich emocji. Choć tytułowa wiosna kojarzy się z budzącym się życiem i nadzieją, autorka udowadnia, że przed nadejściem słońca bohaterki muszą zmierzyć się z wyjątkowo mrocznymi cieniami przeszłości i teraźniejszości.  

​Centralnym punktem powieści są losy dwóch sióstr – Maliny i Jagody. Piasecka z ogromną wrażliwością kreśli ich relację, pokazując, jak różne oblicza może mieć kobiecość i macierzyństwo. Obie bohaterki stają przed trudnymi wyborami, poszukując w swoim życiu prawdziwej miłości oraz odpowiedzi na pytania, które przez lata pozostawały przemilczane. Odkrywanie rodzinnych tajemnic staje się dla nich bolesnym, ale koniecznym procesem, bez którego niemożliwe jest zbudowanie spokojnej przyszłości.

​Tym, co najbardziej wyróżnia tę powieść na tle typowej literatury obyczajowej, jest odwaga autorki w podejmowaniu tematów niezwykle trudnych i bolesnych. Wioletta Piasecka nie lukruje rzeczywistości – bez wahania pisze o niszczącej sile zazdrości, głębokim bólu po stracie oraz goryczy zdrady. Szczególnie mocno wybrzmiewa tu wątek przemocy psychicznej, ukazany w sposób realistyczny i poruszający, zmuszający czytelnika do refleksji nad tym, jak łatwo można skrzywdzić drugiego człowieka słowem i manipulacją.

​Mimo ciężaru poruszanych spraw, książkę czyta się z ogromnym zainteresowaniem. Styl autorki jest lekki i przystępny, ale jednocześnie pełen empatii i zrozumienia dla ludzkich słabości. Historia Maliny i Jagody trzyma w napięciu, wywołuje wzruszenie i sprawia, że losy bohaterek stają się czytelnikowi niezwykle bliskie.

​„Wiosna w chacie pod starym świerkiem” to bardzo ciekawa, wartościowa i angażująca lektura. To opowieść o tym, że nawet po najtrudniejszych doświadczeniach można odnaleźć w sobie siłę, by zawalczyć o własne szczęście i prawdę. Zdecydowanie polecam tę pozycję wszystkim miłośnikom głębokich powieści obyczajowych, które nie tylko dostarczają wzruszeń, ale też zostają w pamięci na długo po odłożeniu książki na półkę.

Król Królów

"Król Królów" Małgorzaty Lisińskiej – Recenzja powieści w ramach umowy z autorką

​Literatura fantasy od lat przyciąga czytelników obietnicą ucieczki do barwnych, nieznanych światów, w których toczy się odwieczna walka dobra ze złem. W ten nurt wpisuje się powieść Małgorzaty Lisińskiej „Król Królów”, która zabiera odbiorców w realia pełne dworskich intryg, politycznych układów, a także starć ludzi, elfów i krasnoludów.

​Fabuła: Walka o koronę i nieoczywiste sojusze

​Punktem wyjścia dla fabuły jest śmierć władcy, po której w państwie dochodzi do kryzysu sukcesyjnego. O tron ubiegają się dwaj skrajnie różni kandydati:

• ​Ghard – prawowity syn z prawego łoża, który dąży do sprawiedtywego przejęcia władzy.

• Been– pierworodny, (bękart) żądny władzy uzurpator, który do osiągnięcia celu dąży po trupach i nie cofa się przed bezwzględną przemocą.

​W dążeniu do korony Been próbuje przeciągnąć na swoją stronę Radę Krasnoludów, obietnicami i przekupstwem zyskując poparcie części frakcji. Nie wszyscy jednak zamierzają ulec jego manipulacjom. Jeden z krasnoludzkich książąt decyduje się na dyplomatyczny manewr – wysyła do Gharda swojego syna Sodiego oraz brata żony Irkrisa. Oficjalnie mają oni pełnić funkcję zakładników, co pozwala krasnoludzkiemu rodowi zachować pozory neutralności i nie popierać wprost uzurpatora. Warto dodać, że Irkris i Ghard spędzili razem lata nauki, dzięki czemu darzą się zaufaniem, a sam Irkris jest bliskim przyjacielem prawowitego władcy.

​Bogactwo fantastycznych ras

​Jednym z największych atutów powieści jest sposób, w jaki autorka wplata w intrygę polityczną klasyczne rasy fantasy, nadając im własny rys:

• ​Czarne elfy – zazwyczaj izolacjonistyczne, unikające angażowania się w ludzkie konflikty. Ich zasady ulegają jednak zmianie, gdy okrucieństwo Bena dotyka także ich ludu. Wtedy zmuszone są stanąć w obronie sprawiedliwości. Na plan pierwszy wysuwa się tu postać Arhadhara – potężnego czarnego elfa dysponującego niezwykłą mocą wchodzenia w cudze umysły i prześwietlania prawdziwych intencji oraz natury napotkanych ludzi. 

• ​Krasnoludy – przedstawione nie tylko jako wojowniczy lud, ale też społeczność uwikłana w wewnętrzne podziały polityczne, uleganie wpływom i trudne wybory moralne w obliczu wojny domowej.

• Gaale- stara rasa posiadająca władzę magiczną, niezwykle waleczna

​Mocne strony i ocena książki

​„Król Królów” to pozycja, która powinna przypadnąć do gustu miłośnikom klasycznego, epickiego fantasy.

• ​Dinamika relacji i postaci: Relacja Gharda i Irkrisa oparta na dawnej przyjaźni dodaje opowieści emocjonalnej głębi. Z kolei postać Arhadhara z jego zdolnością telepatycznego wglądu w ludzką psychikę stanowi ciekawy zabieg fabularny, pozwalający bezwzględnie obnażyć kłamstwa i obłudę czarnych charakterów.

• ​Intryga polityczna: Motyw walki o sukcesję, przekupstwa rad i lawirowania między stronnictwami sprawia, że książka trzyma w napięciu.

​Powieść Małgorzaty Lisińskiej to satysfakcjonująca lektura dla każdego, kto szuka w fantastyce nie tylko efektownych starć, ale również rozbudowanych relacji między różnymi nacjami i bohaterów zmuszonych do podejmowania trudnych, często niebezpiecznych decyzji. Zakończenie książki jest zaskakujące i zastanawiam się czy to dopiero wstęp do dalszych losów bohaterów i walki ze złem.

Być jego lalką

„Lalka” Bolesława Prusa dla wielu pokoleń uczniów była lekturą, która budziła skrajne emocje – od zachwytu nad kunsztem i realizmem XIX-wiecznej Warszawy, po ogromną frustrację ze względu na nieszczęśliwą miłość Wokulskiego, jego obsesję i chłód Izabeli Łęckiej.

​Cykl „Być jego lalką” Eweliny Zielaskiewicz to genialne i bardzo odważne podejście do klasyki. Autorka świetnie bawi się konwencją, dając bohaterom z XXI wieku szansę na zmianę historii i uratowanie Stanisława Wokulskiego przed cierpieniem.

​Rozwijając wątek i patrząc na dynamikę tej historii, można się zastanawiać, jak potoczą się dalsze losy bohaterów w oczekiwaniu na kolejne tomy:

​Zosia i Aleksander w XIX wieku: Zosia od początku zakładała, że to ona odwróci tragiczny bieg wydarzeń, a teraz, gdy Aleksander (po perypetiach od parobka do człowieka sukcesu w realiach XIX wieku) dołączył do niej, by uwieść Izabelę Łęcką, stawka staje się jeszcze wyższa. Spotkanie na warszawskim balu to idealny moment na starcie dwóch światów – nowoczesnej mentalności z rygorystycznymi zasadami epoki pozytywizmu. Pytanie, czy próba przepisania historii na siłę nie wywoła efektu motyla i nie pogorszy sytuacji, wisi w powietrze.

​Powrót czy pozostanie? Dylemat wyboru między wygodnym XXI wiekiem a surowym, ale fascynującym XIX wiekiem (w którym mają realny wpływ na losy jednego z najbardziej tragicznych bohaterów polskiej literatury) to jeden z najciekawszych aspektów tej serii.

​ W naszych czasach poszukiwania zaginionej Zofii musiały mocno zbliżyć do siebie Oliwię oraz prowadzącego śledztwo policjanta. Ich wspólne odkrywanie tajemnicy podróży w czasie (oraz zapewne narastające uczucie) to doskonała przeciwwaga dla wydarzeń z Warszawy 1878 roku. Naturalną, wręcz książkową konsekwencją takich motywów jest to, że Oliwia i policjant nie tylko połączą siły w śledztwie, ale też mocno zbliżą się emocjonalnie, tworząc równoległy romans do tego, który toczy się w przeszłości.

​Czy Oliwia ostatecznie ruszy tropem Zofii i Aleksandra, przekraczając granicę czasu by dołączyć do przyjaciółki? To byłby dopiero zwrot akcji!

Na ciąg dalszy musimy poczekać do stycznia. 

Dziękuję wydawnictwoluna za książki do zrecenzowania.