Książka dobitnie ukazuje, jak łatwo opinia publiczna wydaje wyrok bez dowodów. Wystarczy cień podejrzeń, by zniszczyć człowiekowi życie, zanim policja czy sąd zdążą ustalić fakty.
Przeddzień lockdownu spowodowanego pandemią dodaje historii dusznej, wręcz klaustrofobicznej atmosfery. Zwiększa to napięcie i poczucie izolacji bohaterów.
Postać policjantki Zuzanny pokazuje siłę dawnej przyjaźni i bezstronności dążenia do prawdy. Mimo nacisków i społecznego ostracyzmu wobec księdza Artura, nie ulega ona powszechnej narracji i szuka faktów.
Współwinny każdy z nas? Tytułowy Rachunek win to w istocie moralne wezwanie dla czytelnika. Powieść zwraca uwagę na zjawisko hejtu, plotki i łatwości, z jaką szkalujemy innych, nie myśląc o tragicznych konsekwencjach – aż po doprowadzenie drugiego człowieka do ostateczności.
Dlaczego ta powieść tak mocno rezonuje z czytelnikiem?
Adam Podlewski w swojej książce dotyka niezwykle aktualnego problemu sądu kapturowego, jaki odbywa się dziś w mediach i internecie. Zamiast poczekać na wyniki śledztwa, instytucje (jak opisana szkoła) wolą szybko pozbyć się problemu, by chronić własny wizerunek, a społeczność natychmiast dopisuje najgorsze scenariusze.
Postacie takie jak Zuzanna czy Piotr Suseł stają się w tej opowieści głosem rozsądku w świecie zdominowanym przez emocje, pochopne wnioski i nienawiść.
Gorąco polecam tę książkę, pozostawia po sobie temat do przemyślenia i pytanie dokąd zmierza nasz świat...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz