„Walc pożegnalny” to monumentalne i niezwykle poruszające zamknięcie czterotomowej sagi Pani na wrzosowisku autorstwa @lucynaolejniczak. Autorka po raz kolejny zabiera nas w podróż do XIX-wiecznej Anglii, oferując wielobarwną, pełną kontrastów i emocji opowieść, która na długo zapada w pamięć.
W tym finałowym tomie losy bohaterów – niezłomnej Elizy Bielskiej, jej brata Stanisława oraz uroczej, małej Nelly, czule nazywanej Iskiereczką – splatają się w dynamiczną i pełną napięcia fabułę. Olejniczak mistrzowsko operuje przestrzenią geograficzną. Akcja rzuca nas z mglistego, pełnego tajemnic Yorkshire i salonów Londynu na pełne morze. Opisy podróży statkiem wiozącym skazańców do kolonii karnej na wyspę u wybrzeży Australii, a w końcu sama panorama rodzącego się nowego świata, zapierają dech w piersiach. Ta dynamiczna zmiana scenerii dodaje powieści epickiego rozmachu.
Największą siłą książki jest jednak tło społeczno-obyczajowe. Autorka z ogromną wrażliwością i bezlitosną precyzją ukazuje głęboki podział klasowy XIX-wiecznego świata. Z jednej strony widzimy opływających w luksusy bogaczy, z drugiej – skrajną nędzę, niesprawiedliwość systemu sądowniczego i dramat ludzi zepchniętych na margines. W tym brutalnym świecie bohaterowie muszą walczyć nie tylko o przetrwanie, ale przede wszystkim o zachowanie własnej godności i miłości.
„Walc pożegnalny” to nie tylko historia o rozstaniach i trudnych wyborach, ale przede wszystkim świadectwo ludzkiej siły, która potrafi przetrwać najcięższe próby losu.
Styl Olejniczak jest niezwykle plastyczny, a emocje wręcz namacalne. Czytelnik z zapartym tchem śledzi dojrzewanie Iskiereczki i zmagania Elizy, kibicując im do ostatniej strony. Finałowy walc, choć niesie ze sobą nutę nostalgii i smutku pożegnania z ulubionymi postaciami, przynosi satysfakcjonujące, dojrzałe domknięcie wszystkich wątków.
To znakomita, pełna realizmu i pasji powieść historyczno-obyczajowa. Lucyna Olejniczak udowodniła, że potrafi pisać książki, które nie sposób zapomnieć.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz