„Systemy doskonałe” Beaty Ziaji to zbiór opowiadań o pozornie idealnych ustrojach rządzących fikcyjnymi państwami.
Jak w każdym reżimie, naczelni wodzowie ponad wszystko boją się wichrzycieli i wrogów systemu — walka z nimi najczęściej kończy się śmiercią. Polityka przedstawiona w opowiadaniach przybiera różne oblicza: od kuszącej utopii po okrutną tyranię. Moje serce szczególnie skradła historia o mrówce.
Nie będę streszczać poszczególnych utworów, ale gorąco polecam tę książkę. To poruszająca przestroga przed tym, że państwo idealne nie istnieje, ludzkie życie jest niezwykle kruche, a poczucie szczęścia bywa tylko złudzeniem
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz