wtorek, 10 listopada 2026

Być jego lalką

„Lalka” Bolesława Prusa dla wielu pokoleń uczniów była lekturą, która budziła skrajne emocje – od zachwytu nad kunsztem i realizmem XIX-wiecznej Warszawy, po ogromną frustrację ze względu na nieszczęśliwą miłość Wokulskiego, jego obsesję i chłód Izabeli Łęckiej.
​Cykl „Być jego lalką” Eweliny Zielaskiewicz to genialne i bardzo odważne podejście do klasyki. Autorka świetnie bawi się konwencją, dając bohaterom z XXI wieku szansę na zmianę historii i uratowanie Stanisława Wokulskiego przed cierpieniem.
​Rozwijając wątek i patrząc na dynamikę tej historii, można się zastanawiać, jak potoczą się dalsze losy bohaterów w oczekiwaniu na kolejne tomy:
​Zosia i Aleksander w XIX wieku: Zosia od początku zakładała, że to ona odwróci tragiczny bieg wydarzeń, a teraz, gdy Aleksander (po perypetiach od parobka do człowieka sukcesu w realiach XIX wieku) dołączył do niej, by uwieść Izabelę Łęcką, stawka staje się jeszcze wyższa. Spotkanie na warszawskim balu to idealny moment na starcie dwóch światów – nowoczesnej mentalności z rygorystycznymi zasadami epoki pozytywizmu. Pytanie, czy próba przepisania historii na siłę nie wywoła efektu motyla i nie pogorszy sytuacji, wisi w powietrze.
​Powrót czy pozostanie? Dylemat wyboru między wygodnym XXI wiekiem a surowym, ale fascynującym XIX wiekiem (w którym mają realny wpływ na losy jednego z najbardziej tragicznych bohaterów polskiej literatury) to jeden z najciekawszych aspektów tej serii.
​ W naszych czasach poszukiwania zaginionej Zofii musiały mocno zbliżyć do siebie Oliwię oraz prowadzącego śledztwo policjanta. Ich wspólne odkrywanie tajemnicy podróży w czasie (oraz zapewne narastające uczucie) to doskonała przeciwwaga dla wydarzeń z Warszawy 1878 roku. Naturalną, wręcz książkową konsekwencją takich motywów jest to, że Oliwia i policjant nie tylko połączą siły w śledztwie, ale też mocno zbliżą się emocjonalnie, tworząc równoległy romans do tego, który toczy się w przeszłości.
​Czy Oliwia ostatecznie ruszy tropem Zofii i Aleksandra, przekraczając granicę czasu by dołączyć do przyjaciółki? To byłby dopiero zwrot akcji!
Na ciąg dalszy musimy poczekać do stycznia. 
Dziękuję wydawnictwoluna za książki do zrecenzowania.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Nienarodzone serce. Przytul mnie mamo

Książka „Nienarodzone serce. Przytul mnie, mamo” Davida Siegesmunda to niezwykle poruszająca, intymna opowieść psychologiczna, k...