poniedziałek, 12 października 2026

Współlokator mimo woli

Recenzja w ramach współpracy z Wydawnictwo WasPos 
„Współlokator mimo woli” Katarzyny Lewandowicz – Lekka opowieść o szukaniu własnej drogi
​Czy jedno przypadkowe spotkanie i niespodziewane zawirowania życiowe mogą całkowicie odmienić nasz los? Katarzyna Lewandowicz w swojej powieści Współlokator mimo woli serwuje czytelnikom ciepłą, emocjonującą i słodko-gorzką historię o dorastaniu do niezależności, trudnych wyborach oraz relacjach budowanych na zgliszczach sekretów.
​Główną bohaterką jest Ala – kategorycznie odrzucająca wszelkie zdrobnienia typu „Alutka” czy „Alusia” – której poukładana codzienność w Tarnowie nagle się rozsypuje. Gdy plan wspólnego mieszkania z przyjaciółką Niną bierze w łeb, a rodzice odcinają wsparcie finansowe, Ala zostaje postawiona pod ścianą. W tych okolicznościach w jej życiu pojawia się Szczepan – równie nieprzepadający za swoim imieniem mężczyzna, który przybył do miasta i z dnia na dzień został bez dachu nad głową. Choć początkowa nieufność Ali odsyła go do noclegowni, przyciśnięta do muru dziewczyna decyduje się zaproponować mu wspólne lokum.
​To właśnie skomplikowana dynamika tej dwójki stanowi serce książki. Relacja Ali i Szczepana jest pełna napięcia i niedomówień. Mężczyzna bywa opryskliwy, tajemniczy i za wszelką cenę chroni swoją przeszłość, choć powoli topniejący lód ujawnia wzajemne przyciąganie. Mimo to mury zbudowane wokół jego bolesnych doświadczeń okazują się trudne do zburzenia.
​Autorce doskonale udało się ukazać ewolucję Ali. Zbieg okoliczności, wycieczka wykupiona przez tajemniczą osobę oraz impulsywne rzucenie pracy stają się dla bohaterki punktem zwrotnym. Dziewczyna wreszcie stawia się rodzicom i bierze odpowiedzialność za własne życie, a wsparcie niezawodnej Niny pomaga jej stanąć na własnych nogach.
​Współlokator mimo woli to urocza, wyrazista powieść obyczajowa z wątkiem romasowym, która sprawnie łączy humor z nutą tajemnicy. Lewandowicz pisze lekko, budując wiarygodne postacie, z którymi łatwo się utożsamić. To idealna lektura na wieczór – pokrzepiająca i przypominająca, że czasami największy chaos prowadzi nas dokładnie tam, gdzie powinniśmy się znaleźć.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Nienarodzone serce. Przytul mnie mamo

Książka „Nienarodzone serce. Przytul mnie, mamo” Davida Siegesmunda to niezwykle poruszająca, intymna opowieść psychologiczna, k...