Recenzja w ramach współpracy z Wydawnictwo WasPos
„Współlokator mimo woli” Katarzyny Lewandowicz – Lekka opowieść o szukaniu własnej drogi
Czy jedno przypadkowe spotkanie i niespodziewane zawirowania życiowe mogą całkowicie odmienić nasz los? Katarzyna Lewandowicz w swojej powieści Współlokator mimo woli serwuje czytelnikom ciepłą, emocjonującą i słodko-gorzką historię o dorastaniu do niezależności, trudnych wyborach oraz relacjach budowanych na zgliszczach sekretów.
Główną bohaterką jest Ala – kategorycznie odrzucająca wszelkie zdrobnienia typu „Alutka” czy „Alusia” – której poukładana codzienność w Tarnowie nagle się rozsypuje. Gdy plan wspólnego mieszkania z przyjaciółką Niną bierze w łeb, a rodzice odcinają wsparcie finansowe, Ala zostaje postawiona pod ścianą. W tych okolicznościach w jej życiu pojawia się Szczepan – równie nieprzepadający za swoim imieniem mężczyzna, który przybył do miasta i z dnia na dzień został bez dachu nad głową. Choć początkowa nieufność Ali odsyła go do noclegowni, przyciśnięta do muru dziewczyna decyduje się zaproponować mu wspólne lokum.
To właśnie skomplikowana dynamika tej dwójki stanowi serce książki. Relacja Ali i Szczepana jest pełna napięcia i niedomówień. Mężczyzna bywa opryskliwy, tajemniczy i za wszelką cenę chroni swoją przeszłość, choć powoli topniejący lód ujawnia wzajemne przyciąganie. Mimo to mury zbudowane wokół jego bolesnych doświadczeń okazują się trudne do zburzenia.
Autorce doskonale udało się ukazać ewolucję Ali. Zbieg okoliczności, wycieczka wykupiona przez tajemniczą osobę oraz impulsywne rzucenie pracy stają się dla bohaterki punktem zwrotnym. Dziewczyna wreszcie stawia się rodzicom i bierze odpowiedzialność za własne życie, a wsparcie niezawodnej Niny pomaga jej stanąć na własnych nogach.
Współlokator mimo woli to urocza, wyrazista powieść obyczajowa z wątkiem romasowym, która sprawnie łączy humor z nutą tajemnicy. Lewandowicz pisze lekko, budując wiarygodne postacie, z którymi łatwo się utożsamić. To idealna lektura na wieczór – pokrzepiająca i przypominająca, że czasami największy chaos prowadzi nas dokładnie tam, gdzie powinniśmy się znaleźć.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz