Tam, gdzie rzeczywistość gubi się w cieniu – recenzja książki „W tym miejscu śpiewają potwory” Catherine Reiss w ramach BT u Zbrodnie na widelcu
Czy istnieje miejsce, które potrafi dać schronienie komuś, kto bezględnie ucieka przed swoim dotychczasowym życiem? „W tym miejscu śpiewają potwory” to powieść, która zabiera nas na sam styk dwóch światów – do tajemniczego, zamkniętego azylu. Z pozoru to idealne schronienie, jednak w trakcie lektury coraz głośniej brzmi jedno niepokojące pytanie: czy azyl stworzony z tajemnic na pewno jest bezpieczny?
Azyl dla wybranych
To nie jest miejsce, do którego można trafić przypadkiem. Otwiera swoje bramy wyłącznie dla tych, którzy znajdują się w sytuacji bez wyjścia i rozpaczliwie potrzebują ucieczki – ale tylko wtedy, gdy punkt zwrotny nastąpi w absolutnie odpowiednim momencie.
Główna bohaterka, Rosanna, trafia tam wraz z dziećmi. Od pierwszych stron towarzyszy nam ogromne napięcie i ciekawość: co takiego wydarzyło się w jej życiu i co zrobiła, że ucieczka stała się jedynym ratunkiem? Chęć odkrycia jej tajemnicy napędza całą fabułę. Dodatkowo nad bohaterami stale wisi mroczny cień przeszłości – czy mąż Rosanny wpadnie na jej trop i zdoła ją odnaleźć?
Mrok, od którego nie sposób się oderwać
Mimo że historia potrafi wywołać gęsią skórkę i gęstą atmosferę niepokoju, autor prowadzi narrację w sposób absolutnie mistrzowski. Nawet czytelnicy, którzy na co dzień stronią od lęku i gęsiej skórki w literaturze, dadzą się porwać tej opowieści.
Książka skonstruowana jest jak skomplikowana, ale satysfakcjonująca układanka. Pióro autora sprawia, że od lektury po prostu nie da się oderwać – czyta się ją z zapartym tchem tylko po to, by zobaczyć, jak kolejne klocki tej mrocznej tajemnicy wreszcie trafiają na swoje miejsce.
„W tym miejscu śpiewają potwory” to pełna napięcia, emocjonalna i niezwykle wciągająca lektura, która pozostawia czytelnika z apetytem na więcej. Finał i konstrukcja świata sprawiają, że po przewróceniu ostatniej strony chce się natychmiast sięgnąć po kolejne tomy.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz