Drugi tom serii „Pani na wrzosowiskach” Lucyny Olejniczak, zatytułowany „Ostatni nokturn”, to porywająca, a zarazem niezwykle poruszająca opowieść, która przenosi nas wprost w realia XIX-wiecznego Londynu oraz na malownicze tereny Szkocji. Autorka po raz kolejny udowadnia, że potrafi tkać historie pełne emocji, trudnych wyborów i wyrazistych kontrastów społecznych.
Miłość, choroba i sekrety przeszłości
Główna bohaterka, Eliza, to wrażliwa nauczycielka muzyki, której los nie szczędzi wyzwań. Gdy jej wujostwo wpada w poważne długi, a ona sama traci pracę i ciężko zapada na zdrowiu, mogłoby się wydawać, że to koniec jej bezpiecznego świata. Paradoksalnie jednak, to właśnie w chwilach największej słabości Eliza odkrywa, czym jest prawdziwa przyjaźń i oddanie.
W tym samym czasie życie rodzeństwa Elizy komplikuje się w dramatyczny sposób. Jej brat Stanisław wdaje się w płomienny romans z matką swojego ucznia. Kiedy podczas potajemnej schadzki nakrywa ich zdradzany mąż, dochodzi do tragedii – kochanka zabija małżonka. Przerażeni konsekwencjami kochankowie zmuszeni są do ucieczki za granicę. W Londynie szukając źródła utrzymania wpada w szpony hazardu i niebezpiecznych znajomości.Ten mroczny, sensacyjny wątek świetnie równoważy spokojniejszą, romantyczną linię życia Elizy, która po wyzdrowieniu trafia pod opieki kuzynki Richarda, by ostatecznie przyjąć oświadczyny zakochanego kompozytora.
Wielka historia i podróż życia
Jednym z największych atutów powieści jest jej fenomenalne tło historyczne. Lucyna Olejniczak z ogromną dbałością o detale odtwarza epokę. Niezapomnianym momentem w książce jest scena koronacji młodej królowej Wiktorii w Opactwie Westminsterskim, której świadkami – a wraz z nimi my, czytelnicy – są Eliza i Richard.
Po skromnym ślubie Elizy i Richarda autorka zabiera nas w niezwykłą podróż poślubną bohaterów. Razem z młodą parą odwiedzamy surowe, klimatyczne Yorkshire, a następnie ruszamy do dzikiej Szkocji, by odwiedzić ich przyjaciela, Magnusa. Te opisy krajobrazów dosłownie tętnią życiem i pozwalają całkowicie wsiąknąć w klimat epoki wiktoriańskiej.
"Ostatni nokturn” to jednak nie tylko urokliwy romans historyczny. Powieść niesie za sobą ogromny ładunek emocjonalny, ponieważ autorka bez upiększeń zderza ze sobą dwa skrajnie różne światy: bajeczne bogactwo wyższych sfer i przerażającą nędzę XIX-wiecznej biedoty.
Najbardziej poruszającym elementem książki jest podjęcie tematu niewolniczej pracy i wykorzystywania dzieci w ówczesnych fabrykach oraz kopalniach. Serce się kraje, gdy czytamy o losie najmłodszych, zmuszanych do morderczej, skrajnie niebezpiecznej pracy za głodowe stawki, byle tylko pomóc swoim rodzinom przetrwać. Olejniczak pisze o tym z ogromną empatią, sprawiając, że te fragmenty na długo zapadają w pamięć i zmuszają do głębokiej refleksji.
„Ostatni nokturn” to znakomita, wielowymiarowa powieść. Łączy w sobie elementy sagi rodzinnej, dramatu obyczajowego, thrillera i wiernie oddanej panoramy historycznej. Lucyna Olejniczak stworzyła książkę, która potrafi zachwycić pięknem wiktoriańskich salonów, by za chwilę wstrząsnąć obrazem ludzkiej krzywdy. To lektura obowiązkowa dla wszystkich miłośników powieści historyczno-obyczajowych.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz